پذیرش مسافر در نوروز ممنوع! خودکشی بهتر از ویروس‌کشی

چهارشنبه, 14 اسفند 1398 ساعت 17:03 نوشته شده توسط  اندازه قلم کاهش اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

 

کرونا می‌تازد،خوب هم می‌تازد...از زمانی که آمد(دقیقا نمیدانم با کدام پرواز از چین به ایران رسید!) دید ایران جای خوبی‌ست،خوش آب و هواست،میزبان مهربانی‌ست..

 


برایش فرش قرمز پهن کردند.شهر به شهر آمد،کسی جلویش را نگرفت،با هرکه دوستی کرد او هم میزبانی خوبی بود،حتی با خود به مسافرت بردش!کجا بهتر از ایران⁉️
به یکباره ماسک و دستکش و شوینده نایاب شد...برای عده‌ای حتی نان داشت!انبارها بسته شد و اقلام مورد نیاز احتکار
بازار سیاه پدید آمد و قیمت‌ها سر به فلک کشید.
مدیریت بحران هم که با اندکی باران و برف غافلگیر می‌شود چه توقعی داریم از اپیدمی یک بیماری که به این راحتی قابل انتقال است؟! آنها هم غافلگیر شدند...آنقدر غافلگیر که این بار خودشان هم کرونایی شدند!!!
القصه..امروز کرونا همینجاست،بغل گوشمان..شاید نزدیکتر از یک نفس..
اینها را نمیگویم که بترسید،چون کرونا با این میزان سرعت تکثیر و انتقال، ویروس ضعیفی‌ست در مقابل پیشگیری..
به راحتی قابل پیشگیری‌ست اما اگر بخواهیم.
اگر از روز اول شهرهای با آلودگی بالا قرنطینه می‌شد،اگر محورهای مواصلاتی به ویژه بعد از تعطیلی مدارس بسته می‌شد.. اگر..اگر...
و بسیاری اگرهای دیگر،امروز شاهد این میزان انتشار کرونا نبودیم.

بسیاری از مردم ما شاید هنوز به عمق ماجرا پی نبردند، به نوعی ته قلبشان امیدوارند همین روزها پایان کرونا را جشن می‌گیرند،که البته در این مسیر بعضی از مسئولین با دادن امیدهایی این چنینی مقصرند...منتظرند به بازار بروند و سفره عید بچینند و دید و بازدید!
اساسا ما ایرانیها کم تحملیم،بله،خیلی هم کم تحمل...گرچه در بسیاری مسائل جان‌سختیم و شاید صبوریمان شهره آفاق باشد،اما خودمان که می‌دانیم تحمل هرچیزی را بیشتر از یکی دو هفته و نهایتا تا یکماه بیشتر نداریم...حال می‌خواهد بنزین باشد یا گرانی_خودرو و دلار یا هر فاجعه دیگر‼️

نمی‌خواهیم از یک مدت کوتاهی بیشتر،فکر و ذهنمان را درگیر کند،حتی اگر قرار باشد بحرانی را با بحران دیگر عوض کنیم!

اما بیایید برای یکبار هم که شده قبول کنیم این بحران عمر طولانی‌تری دارد و بزودی فراموش نمی‌شود!
قبول کنیم باید بیشتر فکرمان درگیر باشد و زندگیمان تحت تاثیر آن...
امسال نوروز تعطیل است،این را قبول کنید، بخاطر کرونا باید تعطیل باشد
تعطیل بودن نوروز برای جایی مثل شمال،مازندران و غرب استان فاجعه است. این را میدانم
نفسم از جای گرم بلند نمی‌شود،گرچه درآمد من از مسافر نیست اما خودمانی بگویم مدتهاست تحت تاثیر همان شرایطی که پیشتر گفتم به نابودی کشیده..بگذریم!

با تعطیلی نوروز بخش عمده درآمدهای خرد و کلان منطقه تحت تاثیر قرار می‌گیرد.
مغازه‌داران و فروشگاه‌های داخل و خارج شهر،رستوران‌داران،هتلداران،خانه‌ویلاها،حتی دستفروشان،تابلوبدستها و کاسبان جزء...همه را خوب می‌دانم.

اما این خودکشی بهتر ویروس‌کشی ست..

در این بین نگرانی مردم قابل درک است،زندگی خرج دارد، جاره خانه و مغازه و دفتر کار، پول آب و برق و گاز و تلفن، قساط سرماه و چک‌های موعد رسیده،مایحتاج غذایی دارد...
گیریم همه کار و کاسبی‌شان را تعطیل کنند،همه در خانه بمانند،نوروز تعطیل شود، اجازه اطراق مسافران در شهر داده نشود،خانه‌های اجاره‌ای به مسافران پلمب! شود... اما باید برای رفع نگرانی های مردم کاری کرد.

وزیر نیرو گفت مردم تا پایان اردیبهشت نگران پرداخت بهای آب و برق نباشند،رییس بانک مرکزی قرار است کاسبانی که تحت تاثیر این ویروس کسب و کارشان دچار رکود شد معرفی کند تا بانکها با آنها مدارا کنند،اما آیا کافی‌ست؟و آیا شامل حال همه آنها که در معرض آسیب اقتصادی قرار گرفتند می‌شود؟؟

مردم برای همکاری در مبارزه با شیوع ویروس کرونا نیازمند همدلی مسئولین به معنی واقعی هستند.
مسکّن‌های این چنینی کافی نیست،لطفا به این مسئله چند بُعدی نگاه کرده و برایش چاره‌ای درازمدت‌تر بیاندیشید.
اگر اردیبهشت زمان خروج از بحران کرونا باشد، حداقل سه ماه دیگر پس از آن باید با گرفتاریهای مردم مدارا کرد.

اگر مردم ووهان چین قدرت ماندن در خانه را داشتند،امکاناتی بود که مسئولین برایشان فراهم کردند،از حقوق ماهانه تا ارسال موادغذایی به درب منازل.
بنابراین چاره‌هایی کارآمدتر بیاندیشید و مردم را فقط با ترس و نگرانی ناشی از در خطر بودن سلامتی‌شان و امور معیشتی‌شان تنها نگذارید.

اما سخن پایانی...
تحمل کنیم، تحمل دور بودن از کسب و کارمان،از اقوام و نزدیکان، از تفریحات معمولی، دور بودن از روال عادی زندگی....
مدتی تحمل کنیم تا سایه شوم این ویروس از سر زندگیمان، شهرمان،کشورمان و جهانمان کنده شود...

 هرکه هستید و با هر نقشی در خانه و جامعه؛
مراقب خودتان و دیگران باشید

لاله انگورج تقوی 

خواندن 126 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
کد: 749

یادداشت